فرهنگ لغت

فتنه انداختن

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

فتنه انداختن . [ ف ِ ن َ / ن ِ اَ ت َ ] (مص مرکب ) فتنه افکندن : چه فتنه بود که حسن تو در جهان انداخت که یک دم از تو نظر برنمیتوان انداخت ؟ سعدی . رجوع به فتنه و فتنه افکندن شود

معنی فتنه انداختن | فرهنگ لغت