فتل

(فَ) [ ع. ] (مص م.) تافتن چیزی را.<br>

(فَ) [ ع. ] (مص م.) تافتن چیزی را.

فتل . [ ف َ ت َ ] (ع اِمص ) برآمدگی و سختگی آرنج شتر، یا دوری میان آرنج و پهلوی آن . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد).

فتل . [ ف َ ] (ع مص )تافتن چیزی را. ◄ روی گردانیدن از کسی . (اقرب الموارد) (منتهی الارب ). ◄ برگشته رای کردن کسی را. (منتهی الارب ) (لسان العرب ). ◄ آواز خواندن بلبل . (اقرب الموارد) (منتهی الارب ). ◄ سپسایگی برگردانیدن . ◄ درپی فریب رفتن . ◄ (اِ) آنچه برگ نباشد و قائم مقام برگ گردد. ◄ گیاه تافته برگ که گشاده نشود. ◄ آواز هزار. (منتهی الارب ).