فرهنگ لغت

فتحی کور

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

فتحی کور. [ ف َ ] (اِخ ) از قزوینست . وی بسیار مردم آزار بود. در جوانی وفات یافت و این مطلع از اوست : غریب بر سر کوی حبیب میمیرم اجل بیا که به جایی غریب میمیرم . (از تحفه ٔ سامی ص ١٥٤).

معنی فتحی کور | فرهنگ لغت