فاوا

فاوا. (ص ) شرمنده و رسوا. (برهان ) : بس که بخشد کف تو درّ و گهر بحر شرمنده گشته و فاوا. عمعق بخاری . ◄ (اِ) شرمندگی و رسوایی . (برهان ).