فانی دهدار
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
فانی دهدار. [ ی ِ دِ ] (اِخ ) خواجه محمدبن محمود دهدار. از فضلا و علمای روزگار. رسالات و تصنیفات و شروح متعدده و متکثره دارد. حواشی محققانه نیز بر بعض کتب و خطب نوشته است، از جمله شرح خطبةالبیان و حاشیه ٔ رشحات وحاشیه ٔ نفحات و شرح گلشن راز از اوست . فاضلی درویش نهاد و حکیمی خوش اعتقاد بوده . و این رباعی از اوست : منظور یقین دو حالت است از اشیاء هر لحظه وجود دگر و حکم بقا تجدید وجود از عدم ذاتی ماست وآن حکم بقا رابطه ٔ فعل خدا. (از ریاض العارفین چ سنگی ص ٢٢٨).