فاقت
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
فاقت . [ ق َ ] (ع اِمص ) فاقة. فقر وبینوائی : اهل مکنت به فقر و فاقت ممتحن گشتند. (ترجمه ٔ تاریخ یمینی ص ٤). رجوع به فاقه شود.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
فاقت . [ ق َ ] (ع اِمص ) فاقة. فقر وبینوائی : اهل مکنت به فقر و فاقت ممتحن گشتند. (ترجمه ٔ تاریخ یمینی ص ٤). رجوع به فاقه شود.