فاروثی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
فاروثی . (اِخ ) عبدالرحمان بن حسین بن عبداﷲ بکری . فقیه متصوف، از مردم دمشق و آشنا به فنون ادب بود و نظم او نیکوست . زندگانی او میان سالهای ٧١١ و ٧٧٦ هَ . ق . بود. (از اعلام زرکلی ج ٢).
فاروثی . (ص نسبی ) منسوب به فاروث . رجوع به فاروث شود.