غیمة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
غیمة. [ غ َ م َ ] (ع اِ) یکی غیم بمعنی ابر. (از اقرب الموارد). رجوع به غَیم شود. ◄ مه غلیظ. مه ستبر. (دزی ج ٢ ص ٢٣٥). ◄ اسفنج . ابر. غیم البحر. (تذکره ٔ ضریر انطاکی جزء اول ص ٢٥٢).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
غیمة. [ غ َ م َ ] (ع اِ) یکی غیم بمعنی ابر. (از اقرب الموارد). رجوع به غَیم شود. ◄ مه غلیظ. مه ستبر. (دزی ج ٢ ص ٢٣٥). ◄ اسفنج . ابر. غیم البحر. (تذکره ٔ ضریر انطاکی جزء اول ص ٢٥٢).