غیرتی
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(~.) [ ع - فا. ] (ص نسب.) منسوب به غیرت، ناموس پرست.<br>
فرهنگ فارسی معین
(~.) [ ع - فا. ] (ص نسب.) منسوب به غیرت، ناموس پرست.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
غیرتی . [ غ َ رَ ] (ص نسبی ) رشکین و غیور. غیرتمند. ◄ آنکه دارای ناموس و نگهدار آبروو شرف باشد. (از ناظم الاطباء). رجوع به غیرت شود.