غیاث
/vâže/
لغتنامه دهخدا
[ ع. ] (اِ.) فریادرس، از نامهای خداوند.<br>
فرهنگ فارسی معین
[ ع. ] (اِ.) فریادرس، از نامهای خداوند.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
غیاث . (اِخ ) ابن ابراهیم نخعی . محدث است ضعیف .(منتهی الارب ). محدثی متروک است . (از تاج العروس ).
غیاث . (اِخ ) ابن ابی شیبة حبرانی . شیخی است از برای بشربن اسماعیل . (از تاج العروس ).
غیاث . (اِخ ) ابن جعفر. وی مستملی ابن عینیه بود. (از تاج العروس ).
فرهنگ نامهای فارسی
نام مردانه