غولی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
غولی . [ ] (اِخ ) لقب عبدالعزیزبن یحیی مکی . او را بسبب زشترویی و شباهت به غول، غولی گفته اند، لیکن خوش محضر و نیکورفتار بود. با بشر مریسی در باب خلق قرآن و نفی آن مناظره کرد. «اصم » و دیگران او را دریافته بودند. (از اللباب فی تهذیب الانساب ج ٢ ص ١٨٣).