غوطه خور
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
غوطه خور. [ طَ / طِ خوَرْ / خُرْ ] (نف مرکب ) آنکه در آب غوطه خورد. غواص . (ناظم الاطباء). غوطه خوار. غوطه ور. فرورونده در آب . سر به آب فروبرنده : قَمّاس ؛ غوطه خور. (منتهی الارب ). ◄ هر چیزی که در زیر آب فروشده باشد. (ناظم الاطباء). رجوع به غوطه و غوته شود.