غوشاک
/vâže/
لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم
غوشاک . (اِ) محوطه و چاردیواری باشد که شبها گاوان و گوسفندان و چارپایان دیگر در آنجا بسر برند. (برهان قاطع). غوشا. (برهان قاطع) (فرهنگ جهانگیری ). غوشاد. غوشای . (برهان قاطع) (آنندراج ) (فرهنگ رشیدی ). ◄ سرگین خشک حیوانات . غوشا. غوشاد. غوشای . (برهان قاطع) (آنندراج ) (فرهنگ رشیدی ). پاچک . (فرهنگ جهانگیری ).