غورگاه
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(غَ وْ) [ ع - فا. ] (اِمر.)<BR>۱- جای فرو رفتن آب، محل غور.<BR>۲- جای نهان شدن.<BR>۳- منزل، جایگاه.<br>
فرهنگ فارسی معین
(غَ وْ) [ ع - فا. ] (اِمر.) ۱- جای فرو رفتن آب، محل غور. ۲- جای نهان شدن. ۳- منزل، جایگاه.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
غورگاه . [ غ َ / غُو ] (اِ مرکب ) جای فرورفتن آب . محل غور. رجوع به غور شود. ◄ جای فرورفتن . جای نهان شدن . منزل و جایگاه : ریشی نه که غورگاه غم نیست خاریده ٔ ناخن ستم نیست . نظامی .