غنیمت بردن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
غنیمت بردن . [ غ َ م َ ب ُ دَ ] (مص مرکب ) غنیمت گرفتن . غنیمت یافتن . رجوع به غنیمت و غَنیمة شود : کیسه بر آن خواب غنیمت شمرد آمد و از کیسه غنیمت ببرد. نظامی . - به غنیمت بردن ؛ غنیمت گرفتن . غنیمت یافتن . رجوع به غنیمت و غَنیمة شود.