غندلی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
غندلی . [ غ ُ دَ ] (اِخ ) محمدبن سلیمان بن منصوربن عبداﷲ غندلی ازرق . محدث است و به ابن غندلک شهرت دارد. از علی بن اسماعیل بن ابی نجم روایت کند. و ابوالفتح بن مسرور بلخی از او روایت دارد. وی ثقه بود. (از اللباب فی تهذیب الانساب ج ٢ ص ١٨٠) (تاج العروس ).