غناج

غناج . [غ ِ ] (ع اِ) دخان نیل . (منتهی الارب ) (آنندراج ). بوی پیه که در خالکوبی برای سیاه کردن محل خالکوبی از آن استفاده میکنند. دخان النؤور الذی تجعله الواشمة علی خضرتها لتسود. (اقرب الموارد) (تاج العروس ) .

غناج . [ غ ُ ] (ع اِ) کرشمه . (منتهی الارب ). ناز و غمزه . دَلال . غُنج . غُنُج . (اقرب الموارد).

غناج . [ غ َن ْ نا ] (اِخ ) شهرکی است در نواحی شاش (چاچ ) در ماوراءالنهر. (از معجم البلدان ) (قاموس الاعلام ترکی ) (انساب سمعانی ). آن را فلندوس نیز گویند. (انساب سمعانی ورق ٤١١ الف ).