غلیمة

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

غلیمة. [ غ ِل ْ لی م َ ] (ع ص ) مؤنث غِلّیم . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد). رجوع به غَلّیم شود.