غلغل درافکندن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
غلغل درافکندن . [ غ ُ غ ُ دَ اَ ک َ دَ] (مص مرکب ) یا غلغل درفکندن . شور و غوغا و بانگ و آواز برآوردن . فریاد و غوغا پدید آوردن : پلپلی چند را بر آتش ریز غلغلی درفکن به آتش تیز. نظامی . چو بلبل سرایان چو گل تازه روی ز شوخی درافکنده غلغل به کوی . سعدی (بوستان ).