غلطکار
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
غلطکار. [ غ َ ل َ ] (ص مرکب ) فریبنده . حیله ساز. رنگ آمیز. (ناظم الاطباء). گمراه کننده : از نظر دل به جهان کن نظر زآنکه غلطکار بود چشم سر. امیرخسرو دهلوی . ◄ غلطکننده . خطاکننده . خطاکار.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
غلطکار. [ غ َ ل َ ] (ص مرکب ) فریبنده . حیله ساز. رنگ آمیز. (ناظم الاطباء). گمراه کننده : از نظر دل به جهان کن نظر زآنکه غلطکار بود چشم سر. امیرخسرو دهلوی . ◄ غلطکننده . خطاکننده . خطاکار.