غفج
/vâže/
فرهنگ فارسی معین
(غُ فْ) (اِ.) ۱- آبگیر، گودال. ۲- شمشیر آبدار. ۳- سندان آهنگری.
(~.) (اِ.) ۱- دسته مو. ۲- شاخ راست و نازک.
/vâže/
فرهنگ فارسی معین
(غُ فْ) (اِ.) ۱- آبگیر، گودال. ۲- شمشیر آبدار. ۳- سندان آهنگری.
(~.) (اِ.) ۱- دسته مو. ۲- شاخ راست و نازک.