غفاری
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
غفاری . [ غ ِ ] (اِخ ) جندب بن جنادة، مکنی و معروف به ابوذر غفاری . رجوع به ابوذر شود.
غفاری . [ غ َف ْ فا ] (اِخ ) ده کوچکی است از دهستان حومه ٔ بخش مشیز شهرستان سیرجان، و در ٨هزارگزی جنوب مشیز سر راه مالرو قلعه سنگ مشیز واقع است . و ٦ تن سکنه دارد. (فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٨).
غفاری .[ غ ِ ری ی ] (ص نسبی ) منسوب به قبیله ٔ غفار. (از انساب سمعانی ورق ٤١٠ ب ). ◄ منسوب به آنکه از نسل ابوذر جندب بن جنادة باشد. (از ناظم الاطباء).