غطیفی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
غطیفی . [ غ ُ طَ فی ی ] (ص نسبی ) منسوب است به غُطَیف که بطنی از مراد است . (از انساب سمعانی ورق ٤١٠ ب ).
غطیفی . [ غ ُ طَ فا ] (اِخ ) نام اسپی که مسلمین داشتند. (از منتهی الارب ).
غطیفی . [ غ ُ طَ ] (اِخ ) ازهربن یزیدبن ضماد. وی از مقدادبن اسود روایت کند، و حارث بن یزید از او روایت دارد. (از انساب سمعانی ورق ٤١٠ب ).