غطفان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
غطفان . [ غ َ طَ ] (اِخ ) ابن قیس بن عیلان . از عدنانیه و جدّی جاهلی است . پسران او قبایلی را به وجود آورده اند. منازل ایشان پشت وادی القری و دو کوه طی ٔ است و درفتوحات اسلامی پراکنده شدند. (از اعلام زرکلی ج ٢ ص ٧٦٠). رجوع به فهرست العقد الفرید و عیون الاخبار شود.
غطفان . [ غ َ طَ ] (اِخ ) (ابو...) رجوع به ابوغطفان شود.
غطفان . [ غ َ طَ ] (اِخ ) (بنی ...) فرزندان غطفانند که قبایلی را به وجود آورده اند. رجوع به غطفان بن قیس و فهرست تاریخ گزیده شود.