غضفة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
غضفة. [ غ َ ض َ ف َ ] (ع اِ) مرغ سنگخوار. ج، غُضف . (منتهی الارب ). در اقرب الموارد آمده : الغضفة طائر، و قیل القطاة. و جمع آن ذکر نشده است . جوهری در صحاح گوید: الغضف، القطا الجون . و مفرد آن را ذکر نکرده است . ◄ مرغی است . ◄ پشته . (منتهی الارب ). اکمة. (اقرب الموارد) (تاج العروس ). ◄ یکی غَضَف، که درختی شبیه درخت خرما است . (از اقرب الموارد) (المنجد). رجوع به غَضَف شود.