غضاره
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(غَ رَ یا رِ) [ ع. غضارة ] (اِ.)<BR>۱- سفال سبزی است که برای دفع چشم زخم به کار برند؛ طین حر.<BR>۲- کاسة بزرگ ؛ ج. غضائر (غضایر).<br>
فرهنگ فارسی معین
(غَ رَ یا رِ) [ ع. غضاره ] (اِ.) ۱- سفال سبزی است که برای دفع چشم زخم به کار برند؛ طین حر. ۲- کاسه بزرگ ؛ ج. غضائر (غضایر).