غصه خوردن

غصه خوردن . [ غ ُص ْ ص َ خوَرْ / خُرْ دَ ] (مص مرکب ) غم و اندوه خوردن . غم و اندوه را در دل پنهان کردن و اظهار وی نکردن . (ناظم الاطباء). رجوع به غصه شود : باز رفتند و غصه میخوردند خواجه را جستجوی میکردند. نظامی . نباشد سود من زین قصه کردن به جز اندوه جان و غصه خوردن . نظامی . چون حاصل آدمی درین شورستان جز خوردن غصه نیست یاکندن جان . خیام . می خور به بانگ چنگ و مخور غصه ور کسی گوید ترا که باده مخور گو هو الغفور. حافظ.