غزل سرایی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
غزل سرایی . [ غ َ زَ س َ ] (حامص مرکب ) عمل غزلسرا. غزل سرودن . غزل گفتن . غزل خواندن : ماه غزل سرایی مرد ملک ستایم از تو غزل سرایی از من ملک ستایی . فرخی . گر پیشه کنم غزل سرایی او پیش نهد دغل درایی . نظامی . مجنون ز مشقت جدایی کردی همه شب غزل سرایی . نظامی . غزل سرایی ناهید صرفه ای نبرد در آن مقام که حافظ برآورد آواز. حافظ.
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی