غزل السعالی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
غزل السعالی . [ غ َ لُس ْ س َ لا ] (ع اِ مرکب )لغت به معنی رشته ٔ دیوان بیابانی یا غولان است . بیرونی در الجماهر گوید: مخاطالشیطان است و آن الیاف پنبه ٔ کوهی ؛ یعنی حجرالفتیلة است . رجوع به الجماهر چ حیدرآباد دکن صص ٢٠٠ - ٢٠١ و رجوع به حجرالفتیلة شود.