غریبین

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

غریبین .[ غ َ ب َ ] (ع اِ) تثنیه ٔ غریب، در حال نصب و جر. غریب القرآن و غریب الحدیث . رجوع به همین ترکیبات شود.