فرهنگ لغت

غریب پرست

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

غریب پرست . [غ َ پ َ رَ ] (نف مرکب ) آنکه مردم غریب و بینوا را بنوازد و در حق ایشان نیکی کند. غریب پرور. غریب نواز.

فرهنگ املایی واژه‌دان

واژه ثبت‌شده در فرهنگ املایی

معنی غریب پرست | فرهنگ لغت