غرند

غرند. [ غ َ رَ ] (ص ) آن زن بود که به دوشیزه دهند، و دوشیزه برنیاید. (فرهنگ اسدی ) : نرم نرمک چو عروسی که غرند آمده بود باز آن سوی بریدش که از آن سو بازآ . ابوالعباس (از فرهنگ اسدی ). زنی که به نام دوشیزه به شوی دهند ودوشیزه نباشد.