فرهنگ لغت

غرقم

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

غرقم . [ غ َ ق َ ] (ع اِ) مهره ٔ نره تاختنه جای . (منتهی الارب ). مهره ٔ نره تا جای ختنه گاه . (ناظم الاطباء). صاحب تاج العروس گوید: جوهری این لغت را نیاورده است و آن به معنی حشفه است . در شعری که به این معنی شاهد آورده اند فرقم نیز روایت شده است .

معنی غرقم | فرهنگ لغت