غراب زمین
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
غراب زمین . [ غ ُ ب ِ زَ ](ترکیب اضافی، اِ مرکب ) کنایه از شب سیاه و شب تاریک . (برهان قاطع) (آنندراج ) (انجمن آرا) : داد غراب زمین روی به سوی غروب تا نکند ناگهان باز سپهرش شکار. خاقانی .
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
غراب زمین . [ غ ُ ب ِ زَ ](ترکیب اضافی، اِ مرکب ) کنایه از شب سیاه و شب تاریک . (برهان قاطع) (آنندراج ) (انجمن آرا) : داد غراب زمین روی به سوی غروب تا نکند ناگهان باز سپهرش شکار. خاقانی .