غراب بین
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
غراب بین . [ غ ُ ب ِ ب َ ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب ) غراب البین . رجوع به غراب البین شود : فغان از این غراب بین و وای او که در نوا فکندمان نوای او. منوچهری . غراب بین نیست جز پیمبری که مستجاب زود شد دعای او. منوچهری . غراب بین نای زن شده ست از آن سته شدم ز استماع نای او. منوچهری .