غذانی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
غذانی . [ غ َ نی ی ] (ص نسبی ) منسوب است به غذانة که از قرای بخاراست . (انساب سمعانی ورق ٤٠٦ ب ).
غذانی . [ غ َ ] (اِخ ) احمدبن اسحاق از قریه ٔ غذانة است . ابوکامل بصری گوید: وی با ما به کتابت حدیث از شیوخ ما اشتغال داشت . (انساب سمعانی ورق ٤٠٦ ب ).