غدود
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
غدود. [ غ َ / غ ُ ] (از ع، اِ) مأخوذ از غده ٔ عربی است . آنندراج آرد: غدود بر وزن کبود، چیزی است مانند گوشت که در میان گوشت است اما گوشت نیست و آن را نمیخورند و دورش اندازند و در عربی غده است . (آنندراج ). در گیلان و ترکی آذری غده و غدود گوشت را «وَز» نامند : وزین همه که بگفتم نصیب روز بزرگ غدود و زهره و سرگین و خون و بوکان کن . کسائی . خدنگ عقده گشائی که بایدم ز غمت درون سینه گره گشته چون غدود مرا بونصر نصیرای بدخشانی (از آنندراج ). ◄ نوعی سنگ شبیه به غده های گوشت . رجوع به الجماهر بیرونی ص ٨٤ شود.