غدفلة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
غدفلة. [ غ َ ف َ ل َ ] (ع مص ) در ارزانی و نیکوحالی درآمدن . (منتهی الارب ) (آنندراج ): غدفل الرّجل ؛ وقع فی الاهیغین تثنیه ٔ اهیغ: ارزانی و خوبی حال و یا اکل و نکاح و یا اکل و شرب . (ناظم الاطباء) (اقرب الموارد).
غدفلة. [ غ ِ دَ ل َ ] (ع ص ) تأنیث ِ غِدفل . رجوع به غدفل شود. ◄ رحمة غِدفَلة؛ مهربانی کثیر. (منتهی الارب ). رحمت واسعه . (اقرب الموارد). ◄ ملاءةغِدفلة؛ چادر فراخ . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد).