غداری

(غَ دُ) [ ع - فا. ] (حامص.)۱ - بی وفایی.<BR>۲- حیله گری.<br>

(غَ دُ) [ ع - فا. ] (حامص.)۱ - بی وفایی. ۲- حیله گری.

غداری . [ غ َدْ دا ] (حامص ) غدار بودن . مکاری . حیله گری . فریبندگی : خشتی که ز دیواری بردند به بیداری شاخی که ز گلزاری بردند به غداری . منوچهری . دیوی ره یافت اندرین بستان بدفعلی و ریمنی و غداری . ناصرخسرو. زمانه با تو چه دعوی کند به بدمهری سپهر با توچه پهلو زند به غداری . ناصرخسرو. رجوع به غَدّار شود.