غداد مشک

غداد مشک . [ غ َدِ م ُ ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب ) این ترکیب در ابیاتی چند از دیوان البسه ٔ نظام قاری آمده ولی جامع دیوان غداد مشک را جزء لغات لاینحل و مشتبه دیوان مزبور ذکر کرده است : میارا رخت والا از غداد مشک ولا وسمه به آب و رنگ و خال و خط چه حاجت روی زیبا را. نظام قاری (دیوان البسه ص ٣٧). در شدّه ریشه دید به والا غداد مشک از سر گرفت دل هوس زلف و خان دوست . نظام قاری (دیوان البسه ص ٤١). این همه بر جامه ٔ والا غداد مشک و زر شاهدان خویش از برای عرض کالا می کنند. نظام قاری (دیوان البسه ص ٣٧). در دیوان مزبور این ترکیب به صورت مشک و غداد نیز آمده : چهره ٔ شاهد والا به جز از مشک و غداد هیچکس بر سر بازار سیه کرد، نکرد. نظام قاری (دیوان البسه ص ٥٩).