غجر
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(غَ جَ) [ تر. ] (اِ.)<BR>۱- کولی.<BR>۲- فالگیر.<br>
فرهنگ فارسی معین
(غَ جَ) [ تر. ] (اِ.) ۱- کولی. ۲- فالگیر.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
غجر. [ غ َ ج َ ] (اِ) کولی . قره چی . غربال بند. قرباتی . فالگیر. رجوع به دزی ج ٢ شود.
غجر. [ غ َ ج َ ] (اِخ ) یکی از اقوام ستمکار عرب که در الحولة و نواحی اردن ساکن اند. (دزی ج ٢).