غتمی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
غتمی . [ غ ُ می ی ](ع ص نسبی ) (منسوباً) مرد که کلام پیدا گفتن نتواند.(منتهی الارب ). ◄ و منه لبن غتمی ؛ ای ثخین لاصوت لصبه ؛ یعنی شیر غلیظ که ریختن آن صدائی ندارد. (منتهی الارب ). ◄ گرم . (دزی ج ٢ ص ٢٠١).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
غتمی . [ غ ُ می ی ](ع ص نسبی ) (منسوباً) مرد که کلام پیدا گفتن نتواند.(منتهی الارب ). ◄ و منه لبن غتمی ؛ ای ثخین لاصوت لصبه ؛ یعنی شیر غلیظ که ریختن آن صدائی ندارد. (منتهی الارب ). ◄ گرم . (دزی ج ٢ ص ٢٠١).