غبن خوردن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
غبن خوردن . [ غ َ خوَرْ / خُرْ دَ ] (مص مرکب ) افسوس خوردن . فسوس خوردن . حسرت بردن : چون فلک با تو نسازد با دگر کس گو مساز گر خوری غبنی از آن خود خور، آن ِ کس مخور. خاقانی .
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
غبن خوردن . [ غ َ خوَرْ / خُرْ دَ ] (مص مرکب ) افسوس خوردن . فسوس خوردن . حسرت بردن : چون فلک با تو نسازد با دگر کس گو مساز گر خوری غبنی از آن خود خور، آن ِ کس مخور. خاقانی .