غبس
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
غبس . [ غ َ ب ِ ] (ع ص ) تاریک . مظلم . (دزی ج ٢ ص ٢٠٠).
غبس . [ غ َ ب َ ] (ع اِ) تاریکی آخر شب ؛ خلاف غسق . تاریکی . (منتهی الارب ). ◄ (اِمص ) خاکسترگونی . ◄ (مص ) خاکسترگون شدن . (منتهی الارب ).
غبس . [ غ ُ ] (ع ص، اِ) ج ِ اغبس . (منتهی الارب ). رجوع به اغبس شود.