غبث

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

غبث . [ غ َ ] (ع مص ) مسکه و پنیر به هم آمیختن . (منتهی الارب ) (آنندراج ). آمیختن . (تاج المصادر بیهقی ).