غایط
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(یَ) [ ع. غائط ] (اِ.)<BR>۱- زمین پست.<BR>۲- مدفوع انسان.<br>
فرهنگ فارسی معین
(یَ) [ ع. غائط ] (اِ.) ۱- زمین پست. ۲- مدفوع انسان.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
غایط. [ ی ِ] (ع اِ) غائط. مقابل بول . براز. مدفوع . گه . گوه . ککه . پلیدی . عذره . حدث مردم . نجاست . ◄ زمین پست فراخ و کنایه از پلیدی مردم است بدان جهت که وقت قضای حاجت به طرف زمین پست روند. (منتهی الارب ).