غایت اندیش
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
غایت اندیش . [ ی َ اَ ] (نف مرکب ) کسی که پایان و نهایت کار را درست بیند. مآل بین . عاقبت بین : غایت اندیش بود و راه شناس پارسائیش را نبود قیاس . نظامی . در آن شهر باشد تنی چند پیر همه غایت اندیش و عبرت پذیر. نظامی .