غانی

[ ع. ] (ص.) سرود گوینده.<br>

[ ع. ] (ص.) ۱- بی نیاز. ۲- توانگر.

[ ع. ] (ص.) سرود گوینده.

غانی . (ع ص ) نعت فاعلی از غنا. سرودکننده . (غیاث ). ◄ توانگر. مالدار. (منتهی الارب ).

غانی . (اِخ ) شاعری عطار از شعرای عصر فاتح اکری . وی وصایای لقمان حکیم را از فارسی به ترکی ترجمه کرده است . (کشف الظنون چ ١ استانبول ج ٢ ص ٦٣٥).

غانی . (اِخ ) رجوع به محمدبن احمد السامی شود.