غامة

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

غامة. [ غام ْ م َ ] (ع ص ) مؤنث غام ّ. لیلةٌ غامة؛ شب سخت گرم . ◄ شب اندوه . (منتهی الارب ).