غاشیه بردوش
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(~. بَ) [ ع - فا. ] (ص مر.) مطیع.<br>
فرهنگ فارسی معین
(~. بَ) [ ع - فا. ] (ص مر.) مطیع.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
غاشیه بردوش . [ ی َ / ی ِ ب َ ] (ص مرکب ) کنایه از مطیع و فرمان بردار. (برهان ) (مجموعه ٔ مترادفات ص ٤٣) : هست اسم علمت نام رسول قرشی که بد از مرکب او غاشیه بردوش سروش . سوزنی .